Tinola ni Lola.

Naranasan mo na bang iyakan ang pagkain? Yung tipong hindi scripted dahil nasa commercial ka ng Magic Sarap. Bukod pa sa paglalaway mo dahil nakabrace ka, sa pagtitiis dahil di pa lunchbreak o recess at bukod sa pagtitipid mo sa sarili mo kaya ok lang kahit nagrerebelde na ang mga kambal na alaga mo sa tiyan, may mas malalim ka pa bang rason dyan?

Paborito namin ng pinsan ko ang tinola ni lola. Pero ang masakit dun e yung malabo pa sa baha na makakatikim ulit kami nun o ng kung anumang luto nya dahil nasa taas na siya. Nung isang araw, nagrequest kami sa Tita na yun ang gawing hapunan namin ngayon, and guess what, siguro me ilang minuto kaming nakatunganga sa tinola na yun. Nagrereminisce. Antahimik lang namin, teary eyes na ko at anytime e iiyak na, mabuti na lang sinimulan na ng pinsan ko yun pagkain nya. Naramdaman nya yata ang kababawan ko. Grabe, OA nung scene pero ampness, miss na namin si Lola.

Source: mhdl

6 March 7 Permalink

Never naman ako nagalit, nasaktan lang talaga.

Kaya bago matapos ang taon na toh, WHO YOU ka saken, deh, joke lan. Bago matapos ang taon na toh, nagpapasalamat pa din ako sayo dahil naramdaman kong ma-inlove, masaya kahit fail. Alam ko na iningatan mo din naman ang feelings ko, sadyang di lang naiwasan na magkasakitan. Naiintindihan ko yun. Sa dadating na taon, ibalik natin yung dati, yung wagas na friendship natin. Alam ko na di ko makakalimutan yung mga pinagdaanan naten na masasakit, pero sisiguraduhin ko na matatabunan yung ng mga bago at masasayang memories na gagawin natin sa 2013. Sayo, HAPPY HOLIDAYS. :))

30 December 4 Permalink

Naalala ko nun tanungin ako kanina nung friend ko na based na ngayon sa Guam, nakikibalita siya sa lovelife ko. As usual, ZERO ang sagot ko. Pero nun crush na yun tinanong nya, dun ko lan din na-realized na wala, wala akong crush ngayon liban kay Daniel Padilla. Pero syempre ibang usapan naman yun.

Hindi ko alam kung dapat ba akong magpasalamat o ano kase before Christmas vacation nakita ko yung lalaking dahilan ng </3 ko. Matagal na yun e. Isang sem na yun nakakaraan. Akala ko nga wala na e. akala ko nalimutan ko na yung sakit. Pero nung niyakap nya ko, ugh, parang bumalik lahat, parang walang nagbago. Siya siguro ang dahilan kung bakit natatakot na ako kahit magka-crush man lang sa ibang lalaki. Kase nagsimula lang din naman sa crush yung naramdaman ko sakanya. Pero hanggang kelan na naman akong ganto?

Yung feeling na nasasaktan at natatakot ka at the same time. Ambigat. Tama na. Gusto ko din naman ng maging masaya.

Source: mhdl

29 December 3 Permalink

Gusto ko yung ganitong oras…

• Onti na lang tao sa dash. Makakapag-emote ako. Di ko kelangan makipagsabayan sa mga performance level na posts nila.

• Free sa anon-haters-bitter alert na sasabihan ka na huwag gawen diary ang Tumblr. E blog site nga toh! Ano ba gusto mo makita dito! Kung Facebook nga ginagawa din nilang diary, ano aasahan mo dito! Bobo.

• Yung mga tao na magbibigay sayo ng notes this time, siguradong nabasa yung post mo. Sila talaga yung nakikisimpatya sa nararamdaman mo. Di lang mga bloggers, readers pa.

• Kung wala man notes, ayos lan din. Di naman nakakadisappoint na sa dame ng followers e walang nag-intres magbasa kase oras na din naman para matulog kaya ayos lang.

• Basta, eto yung oras na maluag at magaan yung dash. Tipong pagnag-scroll ka, di malalagpasan ang post mo. Ito yung mga oras na mas naapreciate ko na blogger ako, part ako netong Tumblr! :))

Source: mhdl

29 December 7 Permalink

Feeling ko malapit ko na ma-overcome ang takot ko! Feeling ko lang naman.

Couz: Yow! Wake up! May lakad daw kayo ni Tita.

Me:  5mins pa! (sa hot kong inaantok na boses! LOL)

(Hinagis sakin sa kama yun pusa nya!)

Me: (INSERT MURA HERE.)

Xa: Oh, edi balikwas ka sa kama!

Me: (another mura here) Abot mo inhaler ko! Isu-sumbong kita sa Mama! (mura ulit!) 

Source: mhdl

27 December 6 Permalink

Minsan di ko mapigilang mapangiti sa mga personal posts ng mga teenagers na pina-follow ko. Lalo na yung mga highschool. Yung ang dame nilang drama sa buhay. Yung sermon ng mga magulang na sobrang nakaka-offend sa part nila. Yung mga lovelife nila, friendship issues at kung anu-ano pang relationship. 

Feeling ko kase yun nga talaga ang stage kung san masyado tayong emo sa buhay naten, feeling ko lang naman. Affected kase tayo kahit sa medyo walang kwentang issue sa paligid natin. Yung pinalalaki pa yung maliit lang naman na bagay. Ganon. 

Hindi ko sila minamaliit dahil ganon din naman ako date. Syempre, nagdaan din naman ako sa ganon. Napapangiti ako kase natutuwa ako na nalagpasan ko ang stage na yun ng hindi nagagalit sa mundo kong ginagalawan. Mas nauunawaan ko yung mga bagay-bagay ngayon. Uyy, mature na! Sabagay, kanya-kanyang approach lang naman sa pagtanggap sa mga pagbabago sa buhay.

Alam ko na malalagpasan din nila yan, kapit lang. :))

Source: mhdl

27 December 7 Permalink

Waking up on his voice… sana araw-araw Pasko!

Me: Hm… Hel—-

Xa: MERRY CHRISTMAS!!!

Me: Easy.  Wag kang sumigaw.

Xa: Tampo ka noh, di kita ni-replyan nun 25.

Me: Hindi.

Xa: Cold treatment, huh?

Me: Puyat ako. 

Xa: Kaya pala hot ng boses mo.

Me: IKR! I miss you.

Xa: Call u later, sleep ka muna ulit. 

Ang hayop, bakit may mga lalaki na hindi marunong mag-ImissYouToo. Wala na yung antok ko! Alam na alam nya pano ako bibitinin. Langyah! Goodmorning!

Source: mhdl

26 December 5 Permalink

HAPPY BIRTHDAY, JESUS!

Source: mhdl

24 December 5 Permalink

Hindi ko mapaliwanag kung saan bahagi ng utak ko o puso ko nanggagaling ang kakornihan na toh. Wala pa namang limang minuto na nag-kamustahan tayo kanina, tapos mangiyak-ngiyak na ako sa pagka-missed sayo. Yung tampo ko, natabunan na ng kakulitan mo. Dapat masaya ako e, pero yung pakiramdam, mabigat pa din. The fudge, Bah. Pagod na ko, bitaw na bitaw na ako oh, pero bakit masakit pa din? Grabe sobra! Ilang buwan na bang ganito, bakit parang wala naman nagbabago? Potek. Di ko na maintindihan sarili ko. =_=

Ayokong isipin na pa-fall ka kahit sobrang sakit aminin na umasa ako sayo. Sana kasi hindi mo inentertain yung kakulitan ko. Sana kase sinabi mo na wala ka naman balak tuparin yung promise mo sa ex mo (na hindi ka mag-gi-girlfriend hanggang di tayo graduate) na naging basehan ko din para magpakampante. Sana kase mabawasan ng konti yung katangahan ko. Potek. +_+

Bakit kahit ganito na yun nararamdaman ko, gustu ko pa din humingi ng oras, kahit isang oras lang. Isang oras para makasama at kausap ulit kita kagaya ng ginagawa naten date. Naiinggit ako sa bagong katabi mo nung nag-simbang gabi ka, siya din siguru yung kasama mo nanuod ng fireworks nun Saturday. Samantalang ako habang nakatingala sa mga paputok na yon, naaalala ko pa yung huling dalawang taon na ako at ikaw yun magkasama sa mga simbang gabi na ganito. Sobarng miss na kita, Bah!  T_T

Pa-drama ng isa, ayoko sabihin sa mga kabarkada ko. Maiinis lan sila sakanya. Kaso sasabog na talaga ako. Ugh! :((

Source: mhdl

18 December 3 Permalink

A Mother’s Love. CHAROT.

Me: Ma, may regalo ka na sakin?

Ma: Ay, kelangan pa?

Me: Naman ihhh!

Ma: Anong gusto?

Me: MacBook Pro. Kahit mag-pass ka na sa regalo sa sunud na tatlong Pasko.

Ma: Ikaw na tong nahingi, ikaw pa may kondisyon. PAGMAMAHAL na lan, tutal gustong mahal.

Me: Annually na yan, Ma ihh.

Ma: Para mayaman sa pagmamahal kahit SMP.

Edited, dudugtong ko yun last part ng convo. HAHA.

16 December 4 Permalink