Friday The Seventh

Nagising ako sa damba ng aso naming si Xha sakin. Nagulat nga ako at akala ko e kung ano yung pumatong sa likod, nakadapa kase akong matulog. (oh, libreng random fact, HAHA.) Dahil may pasok din naman ako, bumangon na ako, pinakain ko si Xha tapos naligo na at nagbihis ng civilian, sapalaran na lang kung papasukin ako ng guard, at… tenen! Ready ng pumasok. Pero nakita ko si Tumblr crush ko na OL, kaya ni-chat ko muna xa ng goodmorning at GL sa exam nya, at BOOM! Nagreply xa, sabi nya “THANKYOU, INGAT HA?”, kinikilig na ang talandi kaya pagtingin sa orasan, ta-tanghaliin na ko, kaya karipas na ako palabas ng bahay.

May 30mins ako para magbyahe papunta sa school. Sabi ko sa sarili ko, ayos toh kase sakto lang dating ko sa school. Sakay ako ng jeep. Leche, isang kanto pa lang mula samin natatakbo ng jeep, nakatigil na. Traffic congestion! Nakagamit pa ko ng wi-fi ng FilOil ng 10mins, ganun katagal kami nakatirik dun. Dahil naiinip na din sigurosi Manong Driver, sabi nya dun sa TDRO (MMDA kung sa Manila) na magpapabwelta na lang siya at dun sa kabilang ruta dadaan, sabi pa nya, male-late na kaming mga estudyanteng pasahero nya, concern din naman si Manong! Pero sagut netong naka-jejemon attire na traffic police e mag-intay na daw lang at yaan na kaming ma-late! Tungunu! Napatay na kita sa isip ko! Sayang ang maagang gising ko! 

E di yun, nag-intay na nga lang kami, tapos nadaan naman sa pa-over-over take kaya nakarating din sa babaan ko. Isang pang byahe para makarating sa school. Biglang nakita ko yung mahabang pila nun mga nag-a-AlayLakad. Kaya naman pala traffic. Ang masama neto, matumal at punuan ang byaheng papunta sa school. 10mins na naman akong nag-intay bago makasakay ng bagong jeep! Lahat na yata ng pollution e nakuha ng katawan, agang-aga pa! Pambihira na! Tapos pagdating kong subdivision kung nasan yung school ko, wala namang tricycle pa-loob! Naghintay pa ko ng babalik na mga trike. Grabe, 30mins late na ko sa klase ko! Almost 1hour yung naging byahe ko! 

And after 123,456,789 years, nakarating din ako sa tapat ng gate. Gaya ng sabi ko kanina, sapalaran pa kung papasukin ako ng guard, ambilis ko pumasok ng gate habang nakatalikod si Manong Guard, kulang na lang tumakbo ako! And success, nakapasok naman ako. Naglalakad na ako sa pathway, mabilis pa din kase nga late na ko baka napag-lock-an na ko ng pinto ng prof ko, Probab pa naman klase ko! Biglang nakasalubong ko naman si Prof Probab, at nginitian pa ako! Ayun pala, aalis siya at may pupuntahan tapos nag-iwan lang ng seatwork! Tapos after nun klase nya, uwian na din kami kase yung dalawang sumunod na klase e wala na daw pasok.

Anak ng tinapa! Dalas-dali ako para sa wala. Ansarap pumatay ng ipis! Nasan ngayon ang GOOD sa GOODmorning?!

Source: mhdl

6 September 2 Permalink

Ano ba ang tamang response sa CONDOLENCES nila?

Awkward naman kung mag-thankyou ako, di ba? Pano ba ako dapat sumagot? Pero sobrang naa-apreciate ko ang bawat pakikiramay nila. Hindi ko lang talaga alam kung sa paanong paraan ako mag-aaproach sa condolences nyu, guys… Sana maintindihan na lang ako ng mga taong nakapaligid sakin.

Day 2 ng burol ni Lola, unti-unti ng nagsi-sink in sakin ang katotohanan. Kelangan na talaga namin siya i-let go. Anyways, ok na din yung nangyare. Lookin on the bright side, hindi na siya mahihirapan. Mas safe at secure na din siya sa piling ni Higher Power. Hindi man namin na siya kasama, alam ko na binabantayan nya kami. There’s really GOOD in goodbye.

Source: mhdl

3 September 6 Permalink

Hindi man akong laking Lola, nakakasama ko lang po kayo kapag bakasyon, pasko, pag may okasyon at ngayon na lang na college na ako, kung kelan sa inyo ako nakatira, sa mga panahon na yun, sobrang naramdaman ko po yung presensya at pagmamahal nyu! Salamat po sa alaga at pagmamahal na yun! Salamat sa pagbibigay ng Tatay ko, ngayon po, ako na bahala sakanya! Aalagaan ko po siya kagaya ng ginagawa nyu sakanya nun bata pa siya at mamahalin kagaya ng pagmamahal na binigay nyu sakanya. Pasensya na din po sa mga pagkukulang ko bilang apo nyu. Huwag nyu pong alalahanin ang mga naiwan nyu, kami na po bahala sa mga anak nyo.. kaming magpipinsan. Kung nasan man po kayo ngayon, alam kong mas ikagiginhawa yan ng pakiramdam nyu. Mahal na mahal ko po kayo! Salamat po sa lahat! T_T

Source: mhdl

2 September 5 Permalink

September na, pero gusto pa din kita.

This time last year, everything started. September. Hindi ko alam kung sa paanong paraan, basta naramdaman ko na lang. Napansin ko na lang na lagi ko siyang nakakasama. Laging kausap. Kadikit. Nahuhuli ko din yun mga tingin nya. Lagi naman din siyang hinahanap ng mata ko, yung tipong pa wala siya, mapapalinga talaga ako ng bongga para hanapin siya. Hindi na ako kumportable kapag wala yung presensya nya. Kabaligtaran sa sitwasyon ng iba na, na-paparanoid kapag andyan sila. Kuh, LANDI LEVEL 99 ih! 

Source: mhdl

1 September 3 Permalink

JWU. My sleeping schedule is completely fucked! That long weekends ruined my body clock. Gumising lang para sa Princess and I. 

Source: mhdl

31 August 2 Permalink

Sanggang-Dikit.

It was three in the morning when I was awaken by my aunt’s sobs. Wow! Umi-english! Private school? 150 baon? Haha. Deh, joke lang! Game, seryoso na!

Nagising ako kaninang madaling araw sa iyak ng Tita ko habang nagsesermon sya sa pinsan ko. Hindi naman ako ganun ka-close sa pinsan ko kaya hindi ako makasingit sakanilang dalawa pero gustung-gusto ko silang i-comfy pareho. Gusto kong patahanin tong si Tita bagu pa siya hikain, alam ko kasi na may halong inis yung iyak nya kase kakalabas lang nun kotse sa Honda at pina-repair nila dahil nagasgasan sa pagpapark, tapos eto na naman, na-cut yung kotse at sira ang bumper at basag yung ilaw. At ang masama pa dun e, tinakbuhan nung nakaperwisyo yung responsibilidad nya sa pinsan kong nabangga nya! Syempre concern naman ako sa pinsan ko kaya gusto kong itanong kung hindi ba siya nasaktan. Hanggang dumating sa point na lumabas na ng room yung pinsan ko tapos hinabilin nya sakin si Tita. Nagtinginan lang kami tapos sabi nya, “Ate..”, naawa ako sakanya nun, malungkot na mangiyak-ngiyak yung mata nya, alam ko na ang ibig sabihin nya dun na ako na magpakalma sa Mommy nya. Alam ko din yung pakiramdam ng pinsan ko na, naaksidente na sya pero sinesermunan pa siya sa halip na itanung kung ok ba sya or what, tapos yung mahal nyang kotse sira yung ilaw at bumper. So, ang nagawa ko na lang ay tumango at pinakalma si Tita hanggang makatulog na sya sa pag-iyak. After nun, pupunta sana ako sa room ng pinsan ko para siya naman kausapin pero tulog na din siya. Buti na lang at ok lang siya.

Nakakatuwa lang na hindi naman kami ganun ka-close ng pinsan ko pero sa mga ganung pagkakataon, kami pa din yung magsanggang-dikit. Yun lang naman ang gusto kong sabihin dito pero andame ko pang kwento. Haha.

May picture nga pala kaming magpinsan.. Eto sya.. 

Source: mhdl

27 August 4 Permalink

Dear stress, badvibes, badluck at sa mga kapatid nyu pa,

Time out muna ha! Sunud-sunod na ang nanyayare samen ng pamilya ko ih! It’s been _ consecutive nights na gigising kami for badnews! Distansya muna kayo, please? Nakakabuang! Anak ng, ihhhhh!!! Oo na lang talaga!

Sincery yours,
Ang Napupuno ng Ako.

26 August 2 Permalink