Sweet Granny

Isa ako sa mga apo dito sa mundong toh na laki sa lolo at lola. Pero di ko na isasama si Lolo sa kwento, kase ilang taon na din siyang nasa taas.

Si Lola… naaalala ko pa yung kabataan ko na lagi na lang nya akong sinesermunan, tipong akala mo lahat na lang ng ginawa ko mali. Siya lagi yung unang nagagalit kapag nadidinig nya ang bawat yabag sa patikar ko kasabay ang pumapalakat kong boses kapag naglalaro kami, daig ko pa daw kase mga lalaki kong pinsan. Ayaw nya din sa mga type kong music, kaya yung dvd, nabulok na ng di nagagamit. Siya din ang nagpauso ng curfew dito sa bahay, pate oras ng panunuod ng tv inorasan nya. Lumi-litaniya din yan kapag umaabsent ako sa pag-aalay ng bulaklak tuwing Mayo. Sabi ng mga kaibigan ko sweet daw siya kasi daw hinahabol nya ko kapag wala akong lagay na tuwalya sa likod. Dagdag mo pa ang maya’t mayang pagtawag nyan sa bahay na pinuntahan ko kapag gumagala ako para lan masigurado na andun ako. Pero ewan ko ba at dati e pakiramdam ko ay napapahiya ako kapag ginagawa nya yun. Basta, siya ang ideal na Pilipinong Lola na kontra-bida sa kwento ng mga bata.

Yan ang malimit na daloy ng kwento ko noon kapag usapang Lola. Pero sino nga ba namang mag-aakala na lahat ng inayawan at isinermon nya sakin noon ang bubuo sa isang mas maayos at presentableng Mhadel ngayon. Sino nga ba ang magsasabi na sadyang napaka-swerte ko at nabiyayaan ako ng sobrang maalagang Lola.

Bakit ko nga ba toh biglang naikwento? Umuwe kase ako dito sa bahay ngayon. Kwentong-kwento na ako sa Tatay ko ng Pacific Rim na kakapanuod ko pa lan. Gusto kong mag-istorya sakanya na may halo pang demo ng pakikipaglaban ng mga super giant na robot sa guma-Godzillang mga monsters! Pero pagkadating ko, pa-mano pa lang ako sa Lola ko, e niyakap na nya ko. Missed na missed na daw nya ko. Kinuwento pa sakin ni Mama na iniyakan daw ako ni Lola nun isang linggo na tinangkraso ako. Wala daw akong kasama tapos may sakit ako. Di daw nya ko mapagluto ng lugaw. Mabantayan sa gabi e alam nya pa naman daw na maarte at paawa ako pag may sakit.

Basta, dameng kwento. Kinikilig ako, e! Ang akala ko noon na masungit na Lola, sobrang pinapalambot ang puso ko ngayon. Nahawa ako sa pagka-emosyunal nya. Hanggang sa napaidlip na din ako sa tabi nya kasi di nya ako bitiwan. Nakalimutan ko na makipagyabangan sa Tatay. Sobrang sasabog lang ang puso ko ngayon sa saya. :))

8 Things It’s Time To Stop Waiting For

1. For someone to finally change their mind. You may be waiting forever. Figure out how to move on without them. If they come around, great. But if not, you’ll have a plan regardless.

2. For the day that someone will come along and you immediately “just know” that they are the one for you. That may happen, but more often, love doesn’t look like that.

3. For the day you are X pounds lighter, X pounds of muscle heavier, can fit into those jeans, have the body like so-and-so, etc. If you’re not good enough for yourself now you never will be.

4. For the day you make more money. It’s really about living within your means. Learn to do that at any salary, and you’ll be set. (Disclaimer: this does not apply to people suffering in poverty, etc.).

5. For the day that you really feel like everybody loves and appreciates you. If that day comes, it is only because you are delusional.

6. For someone who left you to take you back. I know it’s tremendously difficult but you need to stand tall and walk away and know that you are worth more than begging for someone who isn’t begging for you.

7. For the day you feel “happy:” whatever you think that will mean for you. The truth is that you have to learn to be content with how things are, and find your own happiness in your everyday life. Great things will come and go, terrible things will come and go, but how you handle them all will stay with you.

8. For your life to begin. It’s happening right now. You will always be waiting for the bigger and better if you don’t learn to love what you’ve got.

(c) Thought Catalog

Does teaching means talking or a lecture?

That’s how they teach you in school but that is not how life teaches you. Most of the time, life does not talk to you. It just sort of pushes you around. Each push is life saying, “Wake up, there’s something I want you to learn.

In school we learn that mistakes are bad, and we are punished for making them. Yet, if you look at the way humans are designed to learn, we learn by making mistakes. We learn to walk by falling down. If we never fell down, we would never walk.

- Rich Dad, Poor Dad by Robert T. Kiyosaki

What’s on her mind?

• Know your limitations, di sa lahat ng pagkakataon e dapat mong i-push ang isang tao, minsan konting pang-unawa ang kelangan. (Tanggapin nyung di ako sweet, wala yun sa nature ko at sadya din naman kasing di ako clingy.

• Walang ginawang panget dito sa mundo, maswerte ka kung nakalamang ka sa pisikal na itsura. Pero mas maswerte ka kung napagkalooban ka ng x-ray vision para makita ang tinatawag nilang inner beauty.

• Sa isang tunay na barkada, wala sa bokabularyo ang salitang “selos”. (Kaya nga wala na akong bestfriend e, ayokong may nagre-require ng atensyon ko.)

• Be sensitive enough to know when to stop. (Hindi ako manhid para dedmahin ang mga ginagawa mo, sinasadya ko lang hindi ka i-entertain para iwas gulo.)

• Isang tao lang naman ang hinahayaan kong hawakan ang kamay ko, kumportableng laruin ang muka ko, akbayan ako kung kahit nasan man kami at binibigyan ko ng pabalik na yakap, sana naman wag nyu kong sabihan ng malandi pagdating sakanya. Dahil sinasabi ko, kung may panglilimusan man ako ng atensyon, isang tao lang yun at siguradong di siya papalya sa pagsu-supply ng di mapawing ngiti sa labi ko na gusto nyu ding makita. Stick-to-one toh! Suportahan nyu na lan ako. :))

Gusto ko ng maligoy na usapan…

  • Yung tipong kelangan ko pang gamitin tong sumi-64GB kong utak para ma-analyze yung mga mabulaklak na linya mo. #MedyoIdiomaticAtNakakabalinguyngoy
  • Para na din magamit nyang nabulok na “question mark” dyan sa keyboard mo yung super powers nya para supplyan ako ng konting kilig, maparamdam man lang nya na gusto mo din akong kausap.
  • Nakaka-enjoy din yung one liner lang nating sagutan sa convo. Feeling ko ako si Anna Steele at ikaw si Christian Grey kapag ganun tayo e. Lume-lebel lang!
  • Pero mas gusto ko pa din yung naaabuso ko ang pagkakataon para maging “wo-man of few words” habang nobela yung mga linya mo. Para naman maramdaman mo kung ganu ako kalugi minsan pag nag-e-establish ako ng usapan sa pagitan nating dalawa.
  • At last, thankful ako na ganito pa lang kaaga, tina-trabaho mo na ang pagbuo sa araw ko. IMY. :))
“You have to kiss a lot of frogs before you find your prince.” 
― E.L. James, Fifty Shades of Grey

“You have to kiss a lot of frogs before you find your prince.”

― E.L. James, Fifty Shades of Grey

Turn “What if” to “Even if”…

We all have a strange penchant for holding on to what we think should be in our lives, but now, let’s give ourselves some break and try to lessen the grip, step out of our comfort zones and learn to take some risks. Simply coz YOLO. Get over with all this fvcking “what if’s” and do some over-the-limit stuff.

You might not achieve what you set out to achieve; there is a very real likelihood it won’t happen. But don’t you want to give yourself the chance while you can? Things in this world are not perpetual; they are temporary. They have expiration dates. And when they expire all you might have left is regret, which is eternal.

-Kovie Biakolo

Let go of the fear of losing, and don’t despair when you don’t reach what you’ve set, at the end of the day, it is still the experience that matters. Let’s collect those “even if’s” statement that’s gonna be a story to our grandchildren in the next generation.

(This is how Thought Catalog influenced me. lol.)

P.S. Grammarcheck, baby! HAHAHA.

A “First” From Mr. Grey

Well, not that insubordinate stuff running in your head, though. #MedyoDisappointing, right? Haha. If you’re E.L. James reader, you probably get what I mean. (Insert evil grin here. lol.)

Last Sunday, I finally decided to open this intriguing Fifthy Shades of Grey in my iBooks. Never expect it’ll be this addicting. I can’t let go and stop reading, kaya natapos ko siya kinabukasan din. #AsEagerAsAnnaSteele. It was my first time to finished a thousand-page novel. Achivement! Big deal e! Haha. It wasn’t the porn scenes that keeps me goin, pero yung enigmatic na character talaga ni Mr. Grey ang sinubaybayan ko dito. And yeah, the author just tricked the readers, natapos yung first book na mysterious pa din yung bida. Kaya eto ako ngayon, on Fifthy Shades Darker, Chapter 5. Special thanks to Tuebl.ca free epubs.

My heart just fell for Christian Grey, the wealthy drop-dead gorgeous controlling yet sweet guy in the novel. Lahat na ng posibleng pampa-poging adjective, ginamit sakanya ng author. I can imagine Alex Pettyfer playing Mr. Grey on the big screen, he definitely fits the role. Anyways, he played a stripper on Channing’s Magic Mike movie. Plus, yung role nya sa Beastly na poging mayaman din, di ba! He knows what and how to do that Mr. Grey character more than anyone else, y’know. lol.

image

This book taught me two things..

  1. How to compose hypenated words to describe something like what Ana Steele always do to bring out how Christian looks like. And yep, it’s an effective way to tell things.
  2. Not to read Fifthy Shades at school, it gives you bed weather. LOL. #MedyoNaughty.

So much for this, gonna get goin if I want to know more of Mr. Grey. And for now, the search is not for Mr. Right, but for Mr. Grey. Ciao! :*

Ang Pinakashowbiz na “IT’S NOT YOU. IT’S ME”

israelmekaniko:

Pinaka stone age na Break Up line. Linyang pwedeng bilhin sa convenient store. Linyang madalas sabihin ng mga manloloko. Kung sasabihin mo yan sa isang tao, magmumukha ka lang scripted dahil kahit sabihin mo pa yan in British Accent, kahit gago hindi tatanggapin yan. Eh kung sarili lang pala ang problema nila, bakit hindi na lang siya umalis sa sarili niya at naghanap na lang ng ibang katauhan na pwedeng pumalit sa kanya? Bakit hindi ka na lang nakipagpalit muna kay UltraMan? Bakit mandadamay pa kung sarili lang naman niya ang issue?

“You deserve someone better”, “it’s not you, it’s me”, “You’re too perfect for me.” Sus. Pare pareho lang ang lahat ng yan. Maganda lang yang pakinggan sa mga telesrye dahil may malungkot na background music habang binibitawan yan ng sikat na artista. Pero sa totoong buhay, alam mong kalokohan lang yan. Mabantot pa din sa pandinig.

Dalawa lang naman ibig sabihin niyan. Ayaw niyang diretsuhin dahil ayaw ka niyang masaktan o ayaw niyang diretsuhin dahil baka magbago pa ang isip niya either way. ( Baka nga naman hindi mag work out yung ipinalit di ba? Atleast may reserba. And the worst, ikaw yung reserba. )

Lupet din eh no? Iiwan ka na nga’t lahat binigyan ka pa ng mala investigatory project na isipin kung ano ba talaga ang lihim na bumabalot sa likod ng mga salitang “it’s not you. It’s me.” Sinaktan ka na nga, binigyan ka pa assignment. Ikaw na nga yung nag effort sa buong relasyon niyo, ikaw pa din ang kelangang mag effort para alamin kung anong totoo. Hanggang sa malaman mo na ang “it’s not you. it’s me” niya is equal to “sorry.may jowakels na akong bago.” and is also directly proportional and sapul na sapul  to “wala na akong feelings for you.”  Nakakagago di ba?

Naalala mo pa ba ang first love mo?

Yung unang experience mo ng salitang kilig?

Yung weird mong ngiti kapag naiisip mo siya?

Yung mga gabing di ka makatulog sa pag-iisip sa kanya?

Yung mga mini-heart attacks kapag nakaka-received ka ng msgs sakanya?

Yung mga oras na tulala ka lang at masayang pinagmamasdan kahit likod lang nya?

Naalala ko pa nung unang tumibok ang malanding puso na toh. Feeling ko magic talaga kung panung mapapabilis ng isang tao yung pagpumped ng dugo ng puso ko. Kabado, masarap at enjoy na enjoy ko yung bawat pagkakataon na andyan lang yung presensya nya. Dun ko napatunayan ang sabi nila na, masarap sa pakiramdam magmahal. Wushu! HAHA. Medyo mahirap panindigan ang ganito ka-korning post, sa totoo lang. 

Bata pa ako nun, siguro nadala lang ako ng kapogian at kabaitan ng taong yun. At sige na nga, kasalanan na din ito ng malanding panahon. “Gimik” at “Click” kase ang usong palabas noon at bawat character dun may ka-labtim, kaya siguro naghanap din ako ng taong magsu-supply ng kilig at magbibigay ng konting atensyon. Anyways, masaya naman kahit failed, at di man lan nabigyan ni Kupido ng pagkakataon. Walang halong panghihinayang, kase wala pa naman sa isip ko noon ang pagpasok sa isang malalim na relasyon. Nyorot! 

Pero aminado naman ako, na hanggang ngayon, tuwing nakikita ko siya e nagwawala pa din ang mga paru-paro sa tiyan kong malapit ng magka-abs. May excitement pa din sa bawat pagdaan ko sa tambayan nya, umaasa na maabutan kong nakaupo siya dun. Kusang gumuguhit ang ngiti sa kissable kong labi kapag nakikita kong nag-aabang din ng sagut na ngiti ang mas kissable nyang labi. (Ugh, mas nakaka-tempt yun kesa sa Magnum, swear!) Kung noon, nakakatuwa siyang panuodin sa court habang naglalaro ng paborito nyang basketball, ngayon, nakakataba naman ng puso kung panu siyang nakikipagkulitan sa mga bata. (Ang sarap nya sigurong maging asawa at tatay ng mga anak ko. Whut?! Haha.)

Pero ano nga ba talaga ang pinaglalaban ko sa maliguy na post na toh?

Na siguro nga iba talagang magmahal ang mga bata. Humahanga lang sa isang tao at di nagde-demand ng kahit anu pabalik. Habang nagkakaisip at tumatanda kase tayo, mas dumadami at nadadagdagan ang alam naten, kaya mas nasasaktan tayo kapag di nakukuha yung pagmamahal na dapat natatanggap din natin pabalik.